I dreamt I was on fire with the things I could have told you

Draumar. Þeir eru svo fokked. Mig dreymir mjög mikið en ég man draumana mína aldrei lengur en í nokkrar mínútur eftir að ég vakna. En draumarnir hafa samt áhrif á mig, segja alveg til um skapið sem ég er í þegar ég vakna. Undanfarið hefur mig dreymt svona drauma þar sem ég vakna og hugsa: „Neiiii, ég var svo viss um að mig væri ekki að dreyma!“ svo er ég hálf fúll að þurfa að vera vaknaður. Gef mér oftast nokkrar tilraunir í viðbót til þess að reyna að byrja aftur að dreyma.

Lag dagsins:
Bright Eyes - June on the west coast

Weezer!

Eru þeir of sykraðir? Neeeeeeeeeeeeeeeeh.

Weezer eru alltaf bestir. Meira að segja á Make Believe.

Tveir tveir.

Ég er að reyna að plata sjálfan mig til að lenda í geðveikt mikilli tilvistarkreppu þegar ég verð tuttugu og tveggja ára.
Hvað hef ég afrekað? Ég á engin börn, ég á engan bíl, ég á bara 14" sjónvarp með innbyggðu vhs tæki.
Ég kemst ekki í u21 landsliðið (eða var það eftir að ég varð tuttugu og eins? Kannski þess vegna sem Eyjólfur Sverris dílítaði mér á facebook).
Ég bý heima hjá mömmu og pabba og á mínus 10.000 krónur. Ég á eitt nothæft skópar. Ég á einn of snyrtilegan jakka og einn ósnyrtilegan.
Börnin í hverfinu hrópa blótsyrði að mér og eru ekkert hrædd við mig.
Ég fann hvítt hár í skegginu mínu. Reyndar fann ég fullt af þeim. Mér vex eiginlega bara hvítt skegg. Hvað á það að þýða, er ég ekki að verða tuttugu og tveggja ára?

Tuttugu og tveggja.
22.

Það er ógeðslega döll eitthvað.

Lag dagsins:
Bright Eyes - Make war

Megas og sjitt.

Ég byrjaði að kynna mér Megas í sumar. Ég hafði aldrei fílað hann, nema í tvíhöfðasketsinum "Megas eða mongólíti"(held ég að hann hafi heitið). En ég keypti mér Millilendingu og svo hef ég komist yfir nokkra Megasar slagara s.s. Fílahiriðirinn frá Súrín, Spáðu í mig og Tvær stjörnur. Ég er ekki frá því að Megas sé djöfulsins snilld. En ég ætla ekki að lýsa því yfir að ég sé einhver die hard aðdáandi, en músíkin hans og textarnir eru oft frábær. Sérstaklega textarnir.

Annars komst ég að fleiru í sumar.
T.d.

Níhilismi: Hver skiptir máli? Ekki ég.
Tíminn flýgur áfram og hann teymir mig á eftir sér (sérstaklega á sumrin).
Ef þú færð þér Jagerbomb á ellefunni, þá manstu ekki eftir að hafa verið þar (og ert rukkaður um mismikið, eftir því hver afgreiðir þig (pólverjar rukka meira)).
Ég get rennt mér á hjólabretti (og ég get dottið, en það gerist sjaldan).

Ég sakna sumarsins.
Veturinn er samt ágætlega fljótur að líða.
Ég hlakka þó ekki til í janúar. Janúar er svo kaldur og dimmur.
Og maður er með jólaþynnku.

Breyttir tímar.

Ég er ekki sami maður og ég var fyrir eins og ári síðan.
Það sem áður snerist um nákvæmlega ekkert,
snýst í dag um ennþá minna.
Nú hefur það bara tilgang.

Fuck my face, fuck my name. They are brief and false advertisements.

Jess. Ég komst inn á þetta blogg. Mig langar allt í einu að blogga aftur. Jafnvel þó enginn lesi það, þá held ég að ég gæti haft gaman að því.

Hvað er ég að gera þessa daganna?

Ég var að koma heim frá New York, þar sem ég var að spila á nokkrum tónleikum með The Neighbours.
Nú er ég byrjaður að vinna í sumarvinnunni minni í Hreðavatnsskála. Það er ágætt, ég fíla það.
Svo tek ég frí daga inn á milli þar sem ég er í bænum að finna mér eitthvað til að gera af mér. Eyði helgunum í að reyna mitt besta til að drekka frá mér allt vit. Einu sinni hefði ég ekki látið mér detta slíkt til hugar, en þessa daganna virðist ég ekki geta lifað án þess.

Mér finnst ógeðslega gaman að hlusta á tónlist í ipodinum mínum þessa daganna, það er eitthvernveginn öðruvísi að liggja bara með headphone að hlusta á tónlist, heldur en að hlusta í bílnum eða í tölvunni.

Þessa daganna er eftirfarandi inn:

- Bright Eyes
- Blink 182
- The Deathmetal Supersquad
- Able Baker Fox
- Seinfeld

Vá...

Það er alveg sama hvað ég reyni að taka til inni hjá mér, ég bý bara til meira drasl.

Reyndar fann ég jóladiskinn, Hó, hó, hó með The Neighbours í þessari tiltekt minni, mjög sáttur.

Slökktu nú á helvítis heilanum...

Það er mikið að gera hjá mér þessa daganna, en samt ekki.

Ég er að vinna frekar mikið, sem er ágætt. Þá fæ ég peninga.
Háskólinn byrjar svo eftir ca. 2 vikur.

Annars eru The Neighbours líka að æfa og spila reglulega sem er mjög gaman.

En það sem mér finnst leiðinlegast er hvað ég fer roooosalega illa með frítímann minn. Ef ég er ekki að drekka, þá er ég í playstation eða hangandi í tölvunni að vafra um netsíður. Sem flestar eru ómerkilegar. Svo fer ég á www.surfthechannel.com og streama Scrubs þætti. Það er mjög gaman, en algjör waste of time.

Inn þessa daganna:
The Neighbours og Slugs fyllerístónleikar
Amerískt hardcore-punk
Folk Punk
Scrubs
Að keyra heim úr Hreðavatnsskála eftir að það rökkvar

Ekki inn:
Miðaldra drukknar konur á Eric Clapton tónleikum
Fólk sem pantar sjávarréttapizzur (Hugsanlega sama fólkið)

Kominn heim, tími til að blogga aftur

Já, það er u.þ.b. einn og hálfur mánuður síðan að ég kom heim. Þannig að mér datt í hug að blogga hérna aftur. Mér þótti það einu sinni gaman.

Þessa daganna er ég bara að vinna upp í hreðavatnsskála 3-4 af hverjum 6 dögum. Það er ágætt fyrir utan það að maður er lengst upp í sveit. Ég er svo að fara í háskólann að ágúst loknum. Fáránlegt að segja það en mig hlakkar pínu til. Oj barasta.

Ég fór á The Dark Knight áðan, alveg sama hversu mikið hype er í kringum þessa mynd, hún er ógeðslega góð. Christian Bale er of svalur, Heath Ledger er bókstaflega geðveikur og allir aðrir standa algjörlega undir væntingum. Hrottalega góð mynd og mig langar að sjá hana aftur. Strax.

Nei. Nei,nei,nei,nei,nei...

Ég missi af lokatónleikum I Adapt. Þeir verða laugardaginn 2.feb, viku eftir að ég fer til Ástralíu. Það er ömurlegt.

Ég geri ráð fyrir að þetta verði fáránlega góðir tónleikar. Ég uppgötvaði þetta band alltof seint, ég hef bara séð þá u.þ.b. 5 sinnum live og mjög sjaldan hef ég séð þá spila bestu lögin sín. En þeir ætla að taka lög eins og I Wish, Revolt og Blamegame á þessum tónleikum.

Tónleikarnir verða í TÞM 2.febrúar, allir (báðir(bjartsýni)) sem lesa þetta vinsamlegast farið á þessa tónleika, þetta er síðasti séns að sjá þessa hljómsveit. Skemmir ekki fyrir að Gavin Portland hita upp, þeir eru alls ekki síðri.

Ég vona bara að þetta verði tekið upp.

..:I:..

Hæ. Bráðum fer ég til Ástralíu. Eftir 16 daga til að hafa það á hreinu. Í huganum er þetta algjör draumaferð. En ég er pínu stressaður að það eigi eftir að vera doldið vesen, við vitum ekkert um samgöngur þarna og erum hvorki búnir að bóka hótel né redda íbúð. Svo megum við ekki vinna, því verðum við að finna eitthvað að gera. Mig langar að fara í eitthvað local fótbolta lið þarna og læra að surfa. En þetta tvennt í tæpa 5 mánuði. Maður verður örugglega að finna eitthvað meira að gera ef manni á ekki að leiðast.

Klukkan er 3:33 á miðvikudagsnótt og ég er alveg að míga í mig.

Góða nótt.

The grass is always greener on the other side they say..

..I'll make my own side the other and be satisfied that way.

Þetta sagði Þórir eitt sinn og eitthvað gáfumenni sagði fyrri partinn á undan honum.
Það er óþolandi hvað þetta er satt. Ég þoldi ekki þegar ég heyrði útskrifaða kvenskælinga tala um hvað þeir söknuðu Kvennó. Ekki segja neinum að ég hafi sagt þetta, en ég sakna Kvennó oft.

Ég er að vinna uppí hreðavatnsskála þessa daganna. Að baka pítsur fyrir sveitalubba, nemendur í bifröst, sveitta flutningabílstjóra og pólverja.
Vakna kl. ca 12 mæti í vinnu 2 mín seinna og vinn svo til rúmlega 22. Það gefst ekki mikill tími í annað en vinnu hérna. Svo horfi ég á sjónvarp og tölvu til ca. 4 á nóttunni.

Að öðru. Mig langar í diska með Flogging Molly og Dropkick Murphys. Þetta Celtic punk er að virka fáránlega vel á mig. Annars virðis ég vera með nett ógeð á tónlist þessa daganna. Mér finnst allt svo lélegt og ómögulegt.

Dropkick Murhys lag

Flogging Molly lag

Til heiðurs I Adapt

I Wish (Besta lag ever)

Þeir eru víst hættir. Svo njótið á meðan þið getið. Sennilega 2 tónleikar eftir.

Ég var eitthvað að heyra...

... að blogg væri ekki inn lengur.

What? Er fólk orðið klikkað, blogg er og verður alltaf mega kúl.

Annars er ég búinn að splæsa í miða til Ástralíu.

Þann 26.janúar verð ég bara "surfin the A.U.S."

Niiiiiiice.

Þetta helst:

atmosphere, gym class heroes, sage francis, beastie boys, modest mouse.

rescue me, how i met your mother.

Svo vaki ég til ca 4 á nóttinni og hlusta/horfi á e-ð af þessu.

Vonandi verð ég kominn til Ástralíu eftir tæpa 2 mánuði ef allt gengur eftir.

bla

Rescue me eru geðveikir þættir.

Smáís sökkar, ekki það að ég sé iðinn við að downloada, en ég horfi soldið á þætti sem eitthver hefur downloadað fyrir mig. Og mér finnst það fínt.

Hvað hefur annars smáís gert til þess að verðskulda að græða á íslenskum listamönnum? Ekki eru þeir að stunda það frítt að nöldra í fólki um að það megi ekki downloada.. er það?

Blogggggg

Blogg sökka... Þannig séð. Ég hef farið í gegnum nokkur blogg-skeið. Dagbókar bloggið, djamm bloggið, tónlistar/bíómynda blogg.

En á Airwaves fékk ég þá snilldar hugmynd að byrja að blogga aftur. Ég var að sjálfsögðu undir áhrifum áfengis.

Ég ætla ekki að hafa eitthvað sérstakt "tónlistar" blogg eða neitt svoleiðis, bara það sem tengist mínum áhugamálum.

Here we go...

Airwaves:

Iceland airwaves heppnaðist mjög vel í ár. Íslensku hljómsveitirnar voru margar hverjar geðveikar.

Á miðvikudeginum sá ég Original Melody, B.Sig, <3Svanhvít, Naflakusk, Vicky Pollard, Alræði Öreiganna og XXXRottweiler.

Original Melody fannst mér góðir, þeir voru með grípandi lög og virkuðu nokkuð svalir. Mér fannst textarnir þeirra sumir lélegir, ég þoli ekki texta um bling, djamm og kellingar.

B.Sig var frábær, hefði frekar átt að spila um 11-12 leytið á fimmtudegi eða föstudegi þegar fólk væri svolítið í því og nennti að dansa, því ef eitthverntíman er viðeigandi að dansa þá er það við svona tónlist. Mjög hresst og flott gamaldags rokk.

<3 Svanhvít var hresst að venju. Kannski of mikill hressleiki í gangi. Tónlistin þeirra er skemmtileg og flott þrátt fyrir að vera ásamt sviðsframkomunni eitt stórt chaos. Vel framkvæmt chaos engu að síður.

Naflakusk ákvað ég að gefa séns. Þrátt fyrir ófrumlegt nafn og að hljóma almennt óspennandi ákvað ég að hlusta á þau. Því hefði ég betur sleppt. Ætla ekki að eyða fleiri orðum í það.

Vicky Pollard voru góð. Hvorki meira né minna. Voðalega lítið um það að segja, lögin voru ekki sérstaklega frumleg né skemmtileg, en alls ekki léleg.

Alræði Öreiganna voru mjög góðir. Þeir sakna upprunalega trommarans síns greinilega en voru þrátt fyrir það mjög öflugir, sviðsframkoman skemmtileg og spilagleðin skein í gegn. Lögin útúrsýrð að venju og ég hefði viljað heyra meira af nýjum lögum beint frá þeim, en lögin úr Pétri og Úlfinum eru engu að síður mjög góð.

XXXRottweiler sá ég síðast. Ég náði bara 4-5 síðustu lögunum og mér fannst þau nokkuð góð. Glænýtt lag sem eingöngu snérist um að ræpa yfir atvinnukrimmann Móra fannst mér standa uppúr, ásamt gömlu slögurunum sem þeir tóku eftir uppklapp. Öflug rapphljómsveit þó mér þyki þeir flestir asnalegir.

Á fimmtudeginum sá ég My Summer As a Salvation Soldier, Lay Low, Gavin Portland og Bronx.

My Summer As A Salvatio Soldier (Þórir) var fínn. Mér hefur alltaf þótt hann mun betri, en ég kvarta ekki yfir þessu. Nýja efnið hans er alls ekki það besta sem hann hefur gert, en það er samt sem áður mjög gott. Ég mun eflaust fá mér næsta disk.


Lay Low (Lovísa) var mjög skemmtileg. Hún flutti þekktustu lögin af Pleas don't hate me plötunni og gerði það frábærlega. Ég hefði samt viljað heyra eitthvað nýtt.

Gavin Portland voru geðveikir eins og venjulega. Stemmningin á þessum tónleikum var rosaleg. Hljómsveitin var líka fáránlega þétt og góð á sviði. Sennilega besta performance-ið sem ég sá á airwaves.

Bronx voru líka góðir. Þetta var hardcore sveit sem ég hafði aldrei heyrt í og þess vegna komu þeir mér mjög skemmtilega á óvart. Öll sviðsframkoma og stemmning var geðveik og þar af leiðandi voru þetta geðveikir tónleikar.

Á föstudeginum fór ég á Enkídu, Benny Crespo's Gang, Forgotten Lores, Buck 65 og I Adapt.

Enkídu (Doddi) var góður. Ég missti reyndar af byrjuninni og frétti að það hefðu verið eitthver vandamál með hljóðið eða eitthvað en það sem ég sá virtist heppnast mjög vel. Ég væri meira en til í að eiga full length disk með þessari tónlist.

Benny Crespo's Gang voru mjög góð. Þetta er sennilega ein besta rokkhljómsveit landsins. Ef ekki sú besta. Allir hljóðfæraleikararnir eru mjög færir og sömuleiðis eru þau öll prýðis söngvarar (veit reyndar ekki með trommarann). Það er alltaf verið að tala um hvað trommarinn þeirra er geðveikur og það eru engar ýkjur.

Forgotten Lores voru skemmtilegir. Það er alltaf gaman að heyra svona almennilegt íslenskt rapp, sem fjallar líka um eitthvað skemmtilegt. Frábærir textar og geðveikir taktar. Sviðsframkoman ekkert til að hrópa húrra fyrir.

Buck 65 var ofursvalur. Mjög flott tónlist sem minnti mig aðallega á Sage Francis, þó að hann hafi líka hljómað svipað og Atmosphere. Skemmtilegt indí rapp með svölum textum og grípandi töktum.

I Adapt voru fokking geðveikir. Performancið var geðveikt, Birkir var með alla sviðsframkomu á hreinu og leyfði áhorfendum að vera með. Standa eiginlega jafnfætis Gavin Portland tónleikunum, þó ég hafi verið minna ölvaður á þessum. Geðveikir tónleikar.

Á laugardeginum sá ég Annuals og Bloc Party.

Annuals var allt í lagi. Mér fannst það mátulega skemmtilegt, þetta var frumlegt og kraftmikið, enda voru þau með 2 trommusett í flestum lögum. En ekkert laganna var sérlega grípandi.

Bloc Party voru góðir. Ég var fremst í lisasafninu, edrú þegar þeir byrjuðu og stemmningin þar var ömurleg, þar voru bara grúppíur sem voru að reyna að troðast fremst, hoppa og öskra. Það skemmdi pínu fyrir. En ég færði mig aftar þar sem fín stemmning var og maður heyrði lögin vel. Það var mjög gaman að heyra þá spila lög af Silent Alarm, enda hef ég lítið kynnt mér hinn diskinn.

Á sunnudeginum fór ég og sá Sudden Wether Change og Cut off your hands.

Sudden Wether Change voru mjög góðir, ég er virkilega að fíla tónlistina þeirra. Væri alveg til í að eiga disk með lögunum þeirra. Sunnudagur var ekki beint hentugur fyrir þá, enda höfðu þeir einnig spilað á föstudeginum en ég missti af þeim þá.

Cut off your hands voru góðir. Þetta var skemmtileg tónlist og hljómsveitin var hress, en áhorfendurnir voru það almennt ekki, þar með talinn ég.

´

Langt síðan ég bloggaði...

Já það er komið langt síðan.

Hér er smá update:
Ég er útskrifaður.
Ég er í sumarvinnu.
Ég er kominn með ágætis tan.

Ég hef enga afsökun...

Ég veit ekki af hverju ég blogga aldrei...
... Réttara sagt veit ég ekki af hverju ég blogga nokkurn tímann. Ég hef engar skoðanir sem ég þarf að koma á framfæri og þegar ég hef þær þá hef ég þær bara fyrir mig. Ég hef heldur engar merkilegar sögur sem ég þarf að koma frá mér og jafnvel ef ég hef eitthverjar sögur þá segi ég þær hvort eð er ekki.

Kannski mun ég eitthverntíman nenna að setja ógeðslega áhugaverða færslu um eitthvað annað en tónlist eða skólaleiða. Þá mun ég fá frábær verðlaun.